قصص وروايات

نوفيلا مكالمة بالغلط (الفصل التاسع)

سمير وصل الغردقة وكان تفكيره مشغول بحبيبته صحيح عجبته شقاوتها وقناعتها ودمها الخفيف لكن مكنش عاجبه كذبها على أهلها وعلاقتها برشا  إللى هو مش مرتاح لها لكن استقر ان بعد فترة قصيرة جدا حتكون معاه فى بيته وتحت عينه ويعرف ازاى يشكلها على مزاجه ماهى بوسى بالنسبة له العجينة السهله

وحتطلع ايه الننوسه دى وسط حريمه إللى نظره منه لواحده فيهم بتخليها تتمنى رضاه لكن بوسى بالنسبه له بنته وحبيبته ومراته هو حابب حاجه صناعة ايده مش متدربه من قبله زى كل الستات إللى عرفهم وصاحبهم لكن ياترى العقربه رشا حتسيبه يبعدها عن بوسى ولا حتلبد فيهم زى القوراضه

اما بوسى من وقت ما سمير سابها فضلت تلبس الملابس إللى اشتروها وتتفرج على الشبكه البرفانات كانت فرحانه أول مره تشترى كل ده ونامت من كتر التعب بعدها
سمير أول ماوصل كان لازم يروح على شركته يخلص شوية شغل وبعدها راح على البيت إللى مأجره علشان يرتاح
بوسى لما صحيت الصبح واطمنت ان باباها راح على شغله خرجت من أوضتها علشان تروح المدرسه زى كل يوم
بوسى:صباح الخير ياماما

الام:صباح النور انتى رايحه المدرسه
بوسى :أيوه ياحبيبتى واول مارجع عاوزه افرجك الحاجات إللى سمير اشتراهالى امبارح
الام :مش عاوزه اشوف حاجه
بوسى وهى بتحضنها:ياماما عينك فى عينى كده انا عارفه انك فرحانه علشانى لكن بابا مانعك تفرحى حتى
الام بحزن :لا يابوسى انتى إللى كسرتى فرحتنا انا وأبوكى

بوسى:ليه كده ياامى انا حبيت سمير وهو زى ماانتى شايفه انسان كويس مش وحش ولا هرب وسابنى
الام:روحى علشان ماتتأخريش على مدرستك ولما ارجعى لينا كلام تانى
بوسى:ماشى يا حبيبتى
خرجت بوسى من البيت راحت على مدرستها وهى فى طريقها حاولت تتصل بسمير لكن ماكانش بيرد
وصلت المدرسه واتقابلت مع صحباتها

نور:ازيك يابوسى ماقولتليش ليه انك جايه كنت عديت عليكى
بوسى:كنت مستنيه بابا يخرج واجى
نور:ليه كده يابوسى انتى غلطانه وكمان بتزودى غلطك روحى اتحايلى عليه بوسى ايده ورجله لحد مايسامحك
رشا مقاطعه:يااختى اقعديلنا انتى على جنب مش هو إللى قالها لا انتى بنتى ولا اعرفك خلاص بقى

نور:هو ابوها يقول إللى هو عاوزه لكن هى مهما يعمل غلط تتخلى عنه  لكن انتى مش حتفهمى الكلام ده
رشا:ليه يعنى ياست نور حماره انا
نور:خلاص يارشا خلاص ربنا يهديكى انا رايحه الفصل يابوسى لو عاوزه تيجى معايا
بوسى:استنى بس يانور احنا طول عمرنا اخوات
بوسى جريت ورا نور هى كانت بتحاول تبعد عن رشا زى سمير ماقالها

نور:انا خايفه عليكى يابوسى صحيح سمير طلع راجل محترم واتجوزك وماطلعش بيلعب بيكى لكن اهلك لا تهلك أبوكى وامك أهم حاجه

بوسى:انا بدأت مع ماما انهارده وان شاء الله ححاول مع بابا حتى سمير قاللى كده زيك ده حتى مش عاوزنى اكلم رشا
نور :والله عنده حق انا متاكده ان هى إللى جابتلك الاقراص المنومه تعرفى انى سألت مهاب اخويا عليها وقاللى انك ممكن كنتى تموتى لان نسبه المخدر فيها عاليه جدا وان فى منها النسب اقل ودى كانت اعلاهم
بوسى:بجد طيب الحمد لله

نور:صلى ركعتين استغفار علشان ربنا يهديلك الحال
بوسى:حاضر يانور يلا بقى احسن المستر حيطردنا
دخل البنتين الفصل وسابوا رشا كانت لسه جايه وراهم وكانت عاوزه تولع فيهم من غيظها خايفه لبوسى تهرب من تحت ايديها وهى الوسيله الوحيده إللى حتوصل عن طريقها لسمير

سمير صحى من نومه لقى بوسى رنت عليه عشر مرات
اتصل عليها وكانت وقتها خارجه من المدرسه
سمير:صباح الفل ياحبيبى كلمتينى وانا كنت نايم
بوسى:صباح الخير ياحبيبى كلمت وانا رايحه المدرسه كنت قلقانه عليك اوى
سمير:حبيبة قلبى ربنا يخليكى ليا يامراتى ياقمر انتى

بوسى:فطرت ولا لسه
سمير:لا ياحبيبى انا لسه ماقومتش حتى من السرير
بوسى:خلاص قوم افطر لحد ماانا اوصل البيت
سمير:تمام ياقمرى يلا بسرعه على البيت ولا رايحه فى أى مكان
بوسى:لا على البيت انا ماشيه انا ورشا ونور

سمير بزهق:يوووه مش قولنا بلاش رشا دى
بوسى:خلاص ياحبيبى لما ارجع نتكلم
سمير:اوكيه سلام
بوسى:سلام
قفلت بوسى مع سمير وكملت طريقها وهى سرحانه حتبعد عن رشا ازاى بعد مساعدتها ليها
رشا:ايه يابنتي روحتى فين

بوسى:هااا لا ولا حاجه انا هنا معاكم
نور:كنت بكلمك يابوسى وانتى سرحتى
بوسى:معلش كنتى بتقولى ايه
رشا :كانت بتقولك حتعملى الفرح فين
بوسى:صحيح انا نسيت اقولكم احنا اشترينا الشبكه امبارح

رشا:لا انا لازم اشوفها
نور:حنشوفها يوم الفرح
رشا:لا والله انا حاجى معاكى اشوفها
بوسى اضطرت تستسلم لالحاح رشا
بوسى:تعالى معانا يانور انتى كمان

نور:لا معلش انا ماقولتش لماما مره تانيه
بوسى:براحتك لكن تعملى حسابك بكره تيجى معايا البيت
كملت نور طريقها لبيتها وسابت رشا وبوسى يطلعوا بيت اهل بوسى
دخل البنات على أوضة بوسى أول ما وصلوا الشقه
رشا أول ماشافت الشبكه الحقد والغيره ملوا قلبها

رشا أطلقت صفارة اعجاب :ايه ده ايه ده كل ده دى تحفه يابنتي ده شكله واقع
بوسى:ايه يابنتي واقع دى هو جاب على اد امكانياته انا اصلا اختارت واحد رقيق جدا لكن هو اختار ده وده اغلى من التانى بكتير

رشا:انتى عبيطه ازاى تختارى الرخيص انتى لازم تاخدى منه على اد ماتقدرى ده كبير ياماما افرضى جراله حاجه تبقى مأمنه نفسك لان ساعتها حيطلعله اهل وقرايب مش حيخلوكى تاخدى حاجه منه
بوسى:بعد الشر عليه يارشا ايه طريقتك دى هو عندى اغلى من الدنيا كلها يابنتي انا اختارته هو عن أبويا حدور على فلوسه

رشا :خليكى هبله لحد مايرميكى فى الشارع انتى يابنتي بالنسبه له نزوه بس بطريقه حلال
بوسى:ليه بتقولى كده دلوقتى مش انتى كنتى بتشجعينى فى الأول
رشا:أيوه بشجعك توقعيه تاخدى منه إللى انتى عوزاه مش تحبيه بقى وتعبشى الدور
بوسى:خلاص يارشا مش عاوزه اتكلم فى الموضوع ده

رشا:خلاص ابقى انصحك بعدين انا حمشى بقى علشان ماتأخرش
بوسى:ماشى ياحبيبتى سلام
خرجت رشا من عند بوسى لكن ماكنتش تعرف ان ام بوسى سمعت كلامها كله
الام:بوسى تعالى انا عوزاكى

بوسى:تعالى ياماما هنا علشان تشوفى الحاجات قبل بابا مايبجى
الام:خلى الحاجات بعدين انا عوزاكى فى حاجه مهمه
بوسى بخوف:فى ايه ياماما
الام:انا سمعت كلام البت رشا دى أوعى تسمعى منها  وتنفذى كلامها دى انسانه حقوده وغيرانه منك
بوسى:والله ياماما انا خوفت منها فعلا أول مره اسمعها بتتكلم كده

الام:ابعدى عنها يابوسى دى عاوزه تخسرك جوزك صحيح احنا مش راضيين عن الجوازه لكن حصلت والراجل مش بيستخسر فيكى حاجه زى ماشوفت امبارح  وانتى لازم تتقى ربنا فيه وفى ماله أوعى الطمع يابوسى
بوسى:لا والله ياماما انا امبارح كنت محتاره شبكه بسيطه وهو إللى اختارالاغلى وقاللى ان مالى هو ماله واشترى إللى نفسى فيه ده حتى عطينى فلوس كتير اوى علشان لو عجبتنى حاجه اشتريها

الام:لا ياحبيبتى أوعى تعرفى منهم حاجه انا شايله فلوس علشانك انا وابوكى وحنزل انا وخالتك نشتريلك  جهازك زى كل العرايس
بوسى:هى خالتوا عرفت
الام:قولتلها قرينا فاتحه وان مش حنعمل خطوبه لان العريس مستعجل
بوسى:لكن انا مكتوب كتابى

الام:انتى عبيطه انا لو قولت كتبنا كتابها الناس حتقدر ان فيكى حاجه لا سمح الله
بوسى:فهمتك ياماما خلاص ماشى هو بابا قال كده برضه لاعمامى
الان:أيوه حتى الجيران
بوسى :تعالى بقى شوفى الحاجه
الام:يلا قبل أبوكى ماييجى

دخلت الام وبوسى واتفرجت على كل حاجه وفرحت جدا لكرم سمير مع بنتها وحست امه حبها بجد لكن كان مخوفها فرق السن
عدت الأيام بسرعة الصاروخ بين تجهيزات الفرح وشراء طلبات العروسه وكان سمير كل اجازه بينزل اسكندريه يخلص حاجه مع بوسى وجه اليوم الموعود

سمير حجزلها فى فندق الفور سيزون والناس كانت مبهوره من جمال بوسى وفستانها والقاعه والفرح كله
لكن بوسى كان جواها شرخ كبير بعد ماحاولت بكل الطرق مع ابوها لكنه رفض يسامحها والمفروض انها دلوقتى حتمشى من الاوتيل على الغردقه وماترجعش لبيت اهلها تانى وتقطع صلتها بيهم تماما
كانت طول الفرح دموعها محبوسه فى عيونها

سمير:حبيبى مالك عيونك حزينه كده ليه
بوسى:بابا مش راضى يسامحنى
سمير:بوسى انا لسه ماسفرناش لو تحبى تختارى اهلك انا انسحب من حياتك
بوسى:انا بتقول كده ليه انا عمرى مااستغنى عنك أبدأ

سمير:انا عارف ان مش سهل عليكى بعدك عنهم لكن انا حجيبك ليهم ونحاول مع بعض نراضيهم تانى وتالت ماتخافيش
بوسى:بجد ياحبيبى
سمير:طبعا ياقمر ى بجد
خلص الفرح وودعوا الضيوف وبدأوا طريقهم للغردقه
لبداية جوازهم

الوسوم

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *

زر الذهاب إلى الأعلى
إغلاق
إغلاق